Şeftali ağacı ne zaman dikilir?

Geçmişi çok eskilere dayanan şeftali seve seve tüketilen yaz meyvelerinden biridir. Taze olarak tüketilebilmesinin yanında reçel, marmelat ve kurutulmuş olarak da sofralarda yerini bulmaktadır. Hemen hemen her iklim ve ülkede üretiminin yapılmış olması mümkün olan bu meyvenin yetiştirilmesi için münasip koşulların var olan olmasına karşın Türkiye üretimde Akdeniz ülkelerinin gerisindedir. Peki, kanı temizlemesinden idrar söktürücü özelliğine, hazmı kolaylaştırmasından öksürüğe iyi gelen çayına kadar insanların sağlığına oldukça yararlı olan bu meyve nasıl yetiştirilmektedir?

Şeftali bitkisi boy ortalaması 4-6 metre olup, ağaç gövdesi çok fazla dala sahip değildir. Tüylülük haline göre, yarılma haline göre, meyvesinin et rengine göre, değerlendirme biçimine göre ve olgunluk zamanına göre pomolojik özellikleri değişir. Benzer zamanda yemeklik olanlar, sanayide değerlendirilenler ve nektarinler olmak üzere üç ana türü bulunmakta olan bu meyve farklı iklim koşullarına uyum sağlayabilmektedir. Çiçeklerini erken açan şeftali meyvesi, süzek kumlu tınlı, milli, çakıllı, derin ve çabuk ısınan alüvyal topraklardan hoşlanmaktadır.

Şeftali yetiştiriciliğinde genelde sonbaharda dikim yapılmaktadır. Çünkü şeftali fidanları bahara kadar köklerini hazırlama imkanı bulurlar. Kışı çok soğuk geçen bölümlerde ise ilkbahar dikimi daha uygun olur. Şeftali bitkisinin düşük kış sıcaklıklarında soğuklanma ihtiyacı önemlidir. Eğer çeşitler yeteri derecede soğuklanma ihtiyaçlarını karşılayamazlarsa çiçeklerin tomurcuklları silkebilir. Bu da çiçeklenmenin ilkbaharda gecikerek düzensiz bir biçimde meydana gelmesine neden olabilir. Çiçekler erkenden açılınca eğer erken ilkbahar donları meydana gelirse ağaç zarar görür. Yaz sıcaklığının düşük olduğu bölümlerde ise olgunlaşma gecikeceğinden meyvelerin kaliteleri düşer. Bu nedenden dolayı şeftali ağacının ihtiyaçları göz önünde bulundurularak dikim gerçekleştirilmelidir.

Şeftalinin en ideal üretim yöntemi T(durgun) göz aşısı olup diğer çeliklere göre daha ekonomiktir. Üretimde kullanılacak anaçlar tohum ve klon olarak ikiye ayrılır. Bitkinin kendi tohum anacının üstüne aşılama yapıldığı zaman muhteşem ağaç ve meyve gelişimi elde edilebilmektedir. Fakat her tür, kendi ait olduğu klon yahut çöğür anacından üretilmeli, mecbur kalınmadıkça bunun tersi yapılmamalıdır. Bunun peşi sıra bodur üretim yöntemi de mevcuttur. Bodur şeftali üretimi yönteminde de birim alandan alınan verimi arttırmak için daha fazla ağaç dikilir.