Mum çiçeği nasıl açar?
Mum çiçeği; dolgun, yeşil renkli, uzun, oval ve parlak yapraklara sahiptir. Yapraklarının son derece sağlam olması ve uzun seneler dö...
Mum çiçeği, botanikte Hoya olarak bilinen, ılıman bölümlerde yetiştirilmeye münasip, hızlı gelişen bir süs bitkisidir. İç mekan bitkisi olarak saksılarda yetiştirilen mum çiçeğinin en bilinen çeşitleri, Hoya Bella ve Hoya Longifolia'dır.
Çiçek Özellikleri
Mum çiçeği; dolgun, yeşil renkli, uzun, oval ve parlak yapraklara sahiptir. Yapraklarının son derece sağlam olması ve uzun seneler dökülmemesi tercih sebeplerinden biridir. Yaz aylarıyla birlikte çiçeklenmeye başlayan mum çiçeği, beyaz ve kırmızı renkte, taçlı ve kokulu çiçeklere sahiptir. Tek bir mum çiçeği 10’dan fazla yıldız biçimindeki küçük çiçeklerin bir araya gelmesiyle oluşur. Kozalağı andıran bir yapı içinde gelişen çiçekler, her sene benzer yerden çiçeklenir. Şu nedenle kış aylarındaki dinlenme zamanı boyunca kuruyan çiçek dalının koparılmaması gerekmektedir. Mayıs ayından Eylül ayına uzanan tomurcuk ve çiçeklenme zamanı boyunca, saksının devamlı benzer yerde tutulması, yerinin değiştirilmemesi önemlidir.
Bakımı
Soğuğa karşı son derece duyarlı olan mum çiçeği, kışın asgari 10 derece, gelişim zamanında ise asgari 15 dereceye ihtiyaç duyar. Direkt güneş almayan, fakat aydınlık mekanlarda yetiştirilebilir.
Genç mum çiçekleri için şubat ve mart ayları arasında saksı değişimi yapılmaktadır. Daha yaşlı bitkiler için saksı değişimi 2 ile 3 senede bir yapılabilmektedir. Saksı değişiminden sonra, Eylül ayına kadar haftalık olarak gübre verilmesi, toprağı zenginleştirerek bitki gelişimini ve çiçeklenmeyi destekler. Kışın dinlenme dönemine giren mum çiçeği az ölçüde suya ihtiyaç duyar. Fazla sulama yaprakların dökülmesine ve köklerde çürük oluşumuna neden olur. Yaz mevsimindeki aylarda toprağın nemli tutulması, hava sıcaklığının çok yükseldiği dönemlerde su püskürtülmesi yeterlidir.
Mum çiçeği, çelik yöntemi ile çoğaltılmaya uygun bitkidir. İlkbahar gibi aylarda gövdeden alınan ve çift yaprağı olan 10 cm’lik genç bir dal seçilir ve gövdeden kesilerek çıkartılır. Münasip toprak karışımında ve minimum 16 derece ortam sıcaklığında, üstü örtülerek köklenme sağlanmaktadır.