Şebboy nasıl bakılır?

Şebboy çiçeği, turpgiller familyasında aittir. Adını Farsça'daki Şebbuy  yani gece kokusu sözcüğünden almış olup, nefis kokusuyla geceleri, benzer zamamnda da bulutlu ve yarı karanlık gündüzleri dolduran şebboyların anayurdu Akdeniz Havzası'dır. Tür tür doğal ve yabani çeşidi olan şebboylar, çeşitlerine göre 30 ile 100 cm. arasında boylanabilen bir yahut çok senelik otsu bitkilerdendir.

Şebboy çiçeğinin renk renk açması için bazı öneriler

Bazı şebboy çeşitleri, yarı gölgeli yerlere de kolaylıkla uyum sağlayabilir.

Şebboy bitkisi tohumları yoluyla çoğalır. Bu bitkinin tohumları ilkbahar gibi aylarda ve havalar ısındığında bahçelerdeki yerlerine 20' şer cm arayla veyahut ilkbaharın başlarında açılan sıcak yastıklara ekilir.

Şebboy fideleri viyollerde kısa bir zaman dinlendirildikten sonra yerlerine dikilirler. Fidelerin bol ışık alan yerlerde yetiştirilmesi çok önemlidir.

Şebboylar, bol güneşi, güneşli yerleri ve benzer zamanda organik madde açısından zengin toprakları severler.

Geceleri serince ve nemli olan ortamlarda daha iyi gelişir.

Yumuşak dokuludur, gri renkli uzun yaprakları vardır ve bu yapraklar mızrak biçimindedir. Uzun sapın ucunda salkımlar durumunda açan yalınkat veya çoğu zaman katmerli çiçeklerinin taç yaprakları eski devirlerde Avrupalı erkeklerin giydiği gömlek yakaları gibi kat kat biçiminde olur.

Güzel kokulu olan çiçekler mavi, pembe, mor, beyaz veyahut gül rengindedir. Kokusu ve sahip olduğu görünüşüyle çok güzel olan şebboylar, çiçek tarhlarının vazgeçilmeyen çiçekleri arasındadır.

Şebboy çiçeği, Türkiye’de hayli yaygındır ve kırmızı, kahverengi gibi renkleri de üretilmeye başlanmıştır. Nemli toprağı sever ve iyi bakılırsa 80 cm.’e kadar uzayabilir. Yaprakları tüylü tüylü ve küçüktür ama çiçekleri salkımlar durumunda ve yapraklarına göre de hayli büyüktür. Tohum yoluyla, kültür bitkisi olarak yetiştirilebilir. Şebboy çiçeği fazla soğuğa sağlam değildir. " Bahçe şebboyu " ve " sarı şebboy " diye yaygın olarak bilinen iki çeşidi vardır.