Monolog nasıl yapılır?

Monolog kelimesi mono ve logos kelimelerinin birleşiminden meydana gelmiştir. Mono tek, logos ise konuşma anlamına gelir. Buradan da monologun tek söz, tek konuşma anlamına geldiğini görebiliriz. Bir kişinin yalnız olarak konuşması monologa misal olarak verilebilir.

Monologun kişiler açısından önemli bulunan bir yeri vardır. Orada küçük yaşlarından başlayarak monologları izleyen kişiler, monolog yaparak yahut izleyerek düşüncelerini kontrol etmeye başlarlar. Bu düşüncelerini kontrol edebilen kişiler hayatlarında daha mutlu olur ve kararsızlıktan, iç çatışmalardan daha rahat kurtulurlar. Çocuklar ne kadar çok monolog yaparlarsa ilerde o kadar sistemli ve planlı bireylere dönüşürler. Benzer zamanda monolog etkili hitabet ve ikna edici bir konuşma özelliği kazanımı sağlamaktadır. Monolog içinde iletişim barındırdığı için etkili konuşma yapabilmek için bilinmesi gerekli olan bir sanattır. 

Monolog bir kişinin sahnede yalnız olarak sanatlı bir biçimde konuşmasıdır. Konuşma genel olarak mizah içermektedir. Rol icabı olarak sahnede kimsenin duymayacağını düşünerek sesli düşünmesi bir monolog örneğidir. Genel olarak monoloğu yapan kişi yukarı doğru bakar. Orada kişilere düşündüğü gösterilir. Kişi orada sesli düşünür ve izleyicilere genelde mizahi bir biçimde yaklaşır.

Pieget monolog hakkında ben merkezciliğin ürünü olduğunu söylemektedir. İçeriği ve ne hakkında konuştuklarına önem vermemiştir. Fakat Vygotsky olaya değişik açıdan bakmıştır. Monolog'un sesli düşünme sanatı olduğunu söylemiştir. Orada değişik düşünceler ve bakış açılarıyla monolog şekillenmiştir. Monologun, sesli düşünmeyle kimselerin zihninden kaybolmayacağı, konuşmanın daha sonrasında içsel konuşmaya dönüşeceği söylenmiştir.

Monologla çoğu zaman nesir eserlerde karşılaşılmaktadır. Figürler çoğunlukla karşılaştıkları olaylarla ilgili hal değerlendirmesi yapar. Olasılıklar üstünde düşünür. Önemli nokta, karar vermesidir. Orada kendisi ile bir çatışma halinde iken karar vermektedir. Bu karar sırasında çoğu zaman monolog yapılmaktadır. Tiyatroda da bu konuşmaların yapılmasıyla monologtan yararlanılır. Tiyatroda önemli kabul edilen bir yer teşkil etmekle beraber sürekli kullanılmaktadır.

Bazı terimler de monologta önemli kabul edilen bir yer kaplar. Bunlar bazıları dramatik monolog, iç ses, rotorik, revü gibi terimlerdir. Dramatik monolog genelde düz yazı şiirlerde görülmektedir, sayıklama olarak nitelenebilir. Monologta yararlanılan bir anlatım şeklidir. Revü ise güncel esprilere ve skeçlere yer veren bünyesinde monologu da barındıran eğlendirici bir sahne gösterisidir. Kökeni Ortaçağ Fransız sokak gösterilerine dayanmaktadır. İç ses, iç konuşma, iç monolog olarak bilinir. Bir düşünce akışıdır. Kişi şurada kendisiyle çatışır.