Çavdar nasıl yetiştirilir?
Çavdarın tanelerini dökmesi az olduğundan ötürü fizyolojik olarak erme bittiği zaman hasat yapılabilmektedir. Hasat esnasında minimum...
Buğdaygiller ailesinin bir üyesi olan çavdar, soğuğa en sağlam tahıl ürünü olarak bilinir. Çavdar Rusya ve İskandinav ülkeleri gibi soğuk yerlerde bile yetişebilir. En verimsiz topraklarda bile mahsül verebilen çavdar hastalıklardan da etkilenmez. Bu özellikleri sebebiyle çavdar en sağlam bitkiler arasında yer bulur. Çavdar benzer zamanda tahıl ürünü olduğundan dolayı ise yaygın olarak üretimi yapılmaktadır.
Hasat ve Harman
Çavdarın tanelerini dökmesi az olduğundan ötürü fizyolojik olarak erme bittiği zaman hasat yapılabilmektedir. Hasat esnasında minimum kayıp verilen bitkilerden birisidir. Hasatı bir çok farklı biçimde yapılabilmektedir ama azami biçerdöver ile hasat edilir. Eğer hasat orak ile yapılacaksa sarı ermenin sonu beklenir ve hasattan sonra mahsül birkaç gün kurumaya bırakılır. Kuruyan mahsül harman yapılmaktadır.
Gübreleme
Çavdar fazla gübre isteyen bir bitki değildir. Çavdar toprakta bulunan atık maddelerden iyi derecede yararlanabilen bir bitki olduğundan dolayı gübre yönünden çiftçiyi yormaz. Serin iklimlerde yetişen çavdar azot ihtiyacı minimum olan bitkidir. Şu nedenle gübre atılacaksa azotlu gübrelerden kaçınılmalıdır. Azotun fazla olması çavdarın yatmasına neden olabilir. Fosforlu gübreler ise çavdarda verim artışına neden olur.
Toprak İsteği
Çavdar en verimli kumlu ve tınlı topraklarda yetişir. Asidik ve alkali topraklarda yetişen çavdar çeşitleri bulunmaktadır. Çavdar dayanıklılığı yüksek olduğundan ötürü yüksek tuz oranından ötürü çorak hale gelen topraklarda da yetişebilir. Ama çavdar ağır toprakları pek sevmez. Topraktaki su oranı yüzde 30'un altına düşmesi çavdarı etkilemez. Nem isteği hayli azdır. Kök gelişimi iyi olduğundan ötürü su bulma oranı yüksektir. -30 dereceye kadar dayanabilir.
Ekim Zamanı
Çavdar ekiminden önce toprak 25-30 cm derinlikte işlenir. Toprak yüzeyinde biriken tuzlar alt üst edilir. Çavdar tohumlarının sıra durumunda ekimi en verimli yöntem olarak bilinir. Tohumların ağırlığı az olduğundan ötürü ise ekim esnasında tohumlar 4 santimetreden derine ekilmemelidir. Derine ekilmesi halinde çimlenme tehlikeye girebilir. Azami verim için güz ve yaz aylarının başlarında ekim yapılmalıdır. Dönüme atılacak tohum miktarı ise metrekare başına 100-150 gram etrafında olmalıdır.